Amiodaron w zapobieganiu nawrotom migotania przedsionków ad 6

Jeden pacjent w każdej grupie zmarł z powodu ostrego zawału mięśnia sercowego. Jeden pacjent przypisany do sotalolu lub propafenonu zmarł z powodu zastoinowej niewydolności serca. Śmierć była spowodowana przyczyną naczyniową u jednego pacjenta przypisanego do amiodaronu (zawał krezkowy), aw jednym przypisanym do sotalolu lub propafenonu (udar). Przyczyną zgonu było złamanie układu sercowo-naczyniowego u czterech pacjentów w każdej grupie (pięciu zmarło na raka i trzy z innych przyczyn). Trzydziestu sześciu pacjentów przypisanych do amiodaronu (18 procent) leczono łącznie w 45 niekrytycznych głównych zdarzeniach klinicznych, a 35 pacjentów przypisanych do sotalolu lub propafenonu (17 procent) leczono w 42 takich przypadkach. Wśród tych zdarzeń, z których nie wszystkie zostały tutaj opisane, jeden pacjent otrzymujący propafenon został wskrzeszony z powodu zatrzymania krążenia z powodu torsade de pointes. Zastoinowa niewydolność serca wymagająca leczenia dożylnego wystąpiła u 11 pacjentów przyjmujących amiodaron i 9 pacjentów przyjmujących sotalol lub propafenon. Udary i krwotoki śródczaszkowe występowały rzadziej u pacjentów przypisanych do amiodaronu niż u osób przypisanych do sotalolu lub propafenonu (jeden pacjent w porównaniu z dziewięcioma pacjentami, p = 0,01). Ośmiu z tych pacjentów (jeden pacjent przypisany do amiodaronu i siedmiu przydzielonych do sotalolu lub propafenonu) otrzymało warfarynę w momencie zdarzenia. Dwóch pacjentów w każdej grupie miało poważny krwotok w miejscu innym niż układ nerwowy. Było 7 nowotworów (3 wśród pacjentów przypisanych do amiodaronu i 4 wśród pacjentów przypisanych do sotalolu lub propafenonu) i 13 innych zdarzeń nie będących skutkiem zgonu (odpowiednio 8 i 5).
Przerwanie badania leku
Ogółem 68 pacjentów przydzielonych do amiodaronu (34 procent) i 93 z pacjentów przypisanych do sotalolu lub propafenonu (46 procent) przestało przyjmować badany lek (p = 0,01). Siedemnastu pacjentów przydzielonych do amiodaronu (8 procent) przerwało przyjmowanie badanego leku z powodu braku skuteczności (zdefiniowanej jako częste nawroty migotania przedsionków lub konieczność powtórnej kardiowersji), w porównaniu z 56 przypisanymi do sotalolu lub propafenonu (28 procent, P <0,001). Piętnastu pacjentów przydzielonych do amiodaronu (7 procent) i 14 przydzielonych do sotalolu lub propafenonu (7 procent) było niezgodnych z protokołem badania lub przerwało przyjmowanie leku z innych powodów. Trzydziestu sześciu pacjentów przypisanych do amiodaronu (18 procent) zaprzestało przyjmowania badanego leku z powodu działań niepożądanych, w porównaniu z 23 przypisanymi do sotalolu lub propafenonu (11 procent, p = 0,06).
Częstość występowania zdarzeń sercowych wymagających stałego przerwania leczenia badanego była podobna w obu grupach: częstoskurcz komorowy, brak w grupie przyjmującej amiodaron i jeden w grupie przypisanej do sotalolu lub propafenonu; wydłużenie odstępu QT, odpowiednio, jednego i żadnego; niewydolność serca, dwie i trzy; i poważne bradyarytmie, sześć i siedem. Najczęstszymi zdarzeniami niepożądanymi niesercowymi odpowiedzialnymi za odstawienie badanego leku były zdarzenia żołądkowo-jelitowe (ośmiu pacjentów w grupie przyjmującej amiodaron i trzy w grupie przypisanej do sotalolu lub propafenonu), zdarzenia dotyczące centralnego układu nerwowego (odpowiednio dwa i jeden raz), bezsenność lub zmęczenie (sześć i cztery) oraz zdarzenia wizualne lub dermatologiczne (dwa i jeden).
Leczenie amiodaronem przerwano u 4 pacjentów (2%) z powodu nieprawidłowości w płucach
[przypisy: półpasiec icd 10, aorta zstępująca, bostonka jak długo trwa ]
[patrz też: anatomia człowieka zdjęcia, andrographis paniculata, angiografia fluoresceinowa ]