gabinety hipnozy cd

Trzecie kryterium musiał towarzyszyć co najmniej jeden z dwóch dodatkowych rodzajów dowodów: pozytywna hodowla lub plama Grama na prawdopodobny patogen w próbce krwi, próbka z innego normalnie sterylnego miejsca, próbka z płukania oskrzelowo-pęcherzykowego lub płuco aspirować lub przewodzić takim patogenom w odpowiedniej próbce plwociny lub serologiczne dowody niedawnego zakażenia bakteriami Legionella, Mycoplasma pneumoniae lub Chlamydia pneumoniae. Prawdopodobne bakteryjne zapalenie płuc zdefiniowano jako kliniczne i radiograficzne (jak opisano powyżej), brak innej diagnozy i odpowiedź na antybiotykoterapię. Drugorzędnymi punktami końcowymi były zgon, rozwój zapalenia płuc P. carinii, zdarzenia niepożądane stopnia IV (tj. Ciężkie i potencjalnie zagrażające życiu zdarzenia, ocenione na pięciostopniowej skali opracowanej przez Wydział AIDS Narodowego Instytutu Alergii i choroby zakaźne) oraz działania toksyczne wymagające stałego przerwania stosowania azytromycyny lub placebo. Komitet ds. Zdarzeń klinicznych, który nie był świadomy zadań leczenia, dokonał przeglądu wszystkich przypadków choroby złożonej z M. avium i bakteryjnego zapalenia płuc, które nie zostały potwierdzone.
Wizyty kontrolne były zaplanowane co cztery miesiące. Przy każdej wizycie przeprowadzono ocenę kliniczną, aby ustalić, czy wystąpiły jakiekolwiek pierwotne lub wtórne punkty końcowe, a liczba komórek CD4 + i poziom RNA HIV-1 zostały zmierzone (za pomocą testu reakcji łańcuchowej polimerazy [PCR] lub rozgałęzienia; test łańcuchowy DNA).
Analiza statystyczna
Badacze nie byli świadomi wyników tymczasowych, które zostały przeanalizowane przez niezależną radę ds. Monitorowania danych i bezpieczeństwa. 28 lipca 1999 r. Zarząd zalecił zamknięcie badania ze względu na niskie wskaźniki występowania zespołu M. avium i bakteryjnego zapalenia płuc.
Porównano grupy badane z użyciem testu chi-kwadrat lub dokładnego testu Fishera dla danych jakościowych i z wykorzystaniem testu t-Studenta dla danych ciągłych. Analizy time-to-event przeprowadzono z regresją proporcjonalnych zagrożeń. Wszystkie analizy przeprowadzono na zasadzie zamiaru leczenia, a wszystkie podane wartości P są dwustronne. Dokładne 95-procentowe przedziały ufności dla częstości występowania zostały obliczone na podstawie rozkładu Poissona.
Wyniki
Charakterystyka pacjentów
Tabela 1. Tabela 1. Podstawowa charakterystyka pacjentów. Od października 1997 r. Do lipca 1999 r. Do badania włączono 520 pacjentów w 15 ośrodkach; 258 pacjentów losowo przydzielono do azytromycyny, a 262 do placebo. Mediana przed nadir liczby komórek CD4 + wynosiła 23 na milimetr sześcienny. Mediana liczby komórek CD4 + w linii podstawowej wynosiła 230 na milimetr sześcienny. Mediana liczby była wyższa w grupie placebo niż w grupie azytromycyny (243 vs. 226 na milimetr sześcienny, P = 0,02). Te dwie grupy były poza tym podobne pod względem cech linii podstawowej (tabela 1). Po włączeniu do badania, 50 procent pacjentów, u których oznaczono RNA HIV za pomocą PCR, miało mniej niż 400 kopii na mililitr, a 37 procent osób, u których oznaczono RNA wirusa za pomocą testu DNA o rozgałęzionym łańcuchu, miało mniej niż 500 kopii na mililitr. Sześćdziesiąt pięć procent pacjentów otrzymało kliniczną diagnozę zespołu nabytego niedoboru odporności (AIDS); 41 procent miało historię P
[podobne: stosunek albumin do globulin, zespół hutchinsona gilforda, porfiria skórna ]
[hasła pokrewne: anatomia człowieka zdjęcia, andrographis paniculata, angiografia fluoresceinowa ]