Podstawowe przyczyny i długotrwałe przeżycie u pacjentów z początkowo niewyjaśnioną kardiomiopatią ad

Podjęliśmy się tego badania, aby określić rokowanie związane z kardiomiopatią o różnych przyczynach, zdefiniowane w wyczerpującej ocenie diagnostycznej przeprowadzonej w ośrodku opieki trzeciego stopnia z doświadczeniem w diagnostyce i leczeniu kardiomiopatii. Metody
Wybór pacjentów
Od grudnia 1982 r. Do grudnia 1997 r. 1230 pacjentów poddano biopsji endomiokardialnej w ramach oceny niewydolności serca z powodu niewyjaśnionej kardiomiopatii. Większość z tych pacjentów została skierowana przez innych lekarzy, a zatem niektóre częste, ale łatwo rozpoznane przyczyny niewydolności serca, takie jak choroba niedokrwienna serca, nadciśnienie i wada zastawkowa serca, były niedostatecznie reprezentowane. Oprócz biopsji endomiokardialnej wszyscy pacjenci przeszli staranne badanie historii i badanie fizykalne; wybrane badania laboratoryjne, w tym badanie funkcji tarczycy i pomiar przeciwciał przeciwjądrowych; i cewnikowanie prawej komory serca. Wszyscy pacjenci z historią sugerującą chorobę niedokrwienną serca lub przynajmniej dwa standardowe czynniki ryzyka miażdżycy poddawani byli angiografii wieńcowej. Niedawno opisaliśmy szczegółową charakterystykę kliniczną tej grupy pacjentów oraz bezpieczeństwo biopsji endomiokardialnej w tej kohorcie.11 Badanie zostało zatwierdzone przez Wspólny Komitet ds. Badań Klinicznych w Johns Hopkins Hospital. W przypadku pacjentów uzyskano świadomą zgodę na włączenie ich danych do badania.
Biopsja endomiokardialna
Wszyscy pacjenci przeszli biopsję mięśnia sercowego i cewnikowanie prawej komory w znormalizowany sposób, jak opisano wcześniej. 11. Próbki badano na co najmniej czterech poziomach przekroju przez doświadczonego patologa serca. W razie potrzeby wykonano barwienie czerwienią Kongo w celu identyfikacji amyloidozy i pruskiego błękitu, aby zidentyfikować hemochromatozę.
Przyczyna kardiomiopatii
Wszystkim pacjentom przypisano prospektywną przyczynę kardiomiopatii po zakończeniu oceny klinicznej, zgodnie z wcześniej opublikowanymi definicjami .8,11 Klasyfikacja diagnostyczna została oparta na zaleceniach Światowej Organizacji Zdrowia – Międzynarodowego Stowarzyszenia i Federacji Kardiologicznej Grupy Roboczej ds. klasyfikacja kardiomiopatii, pierwotnie zdefiniowana w 1980 r. i zmodyfikowana w 1996 r.12,13 U pacjentów, u których wystąpiła więcej niż jedna potencjalna przyczyna niewydolności serca, wybrano jedną najbardziej prawdopodobną przyczynę. Ostateczne diagnozy zostały przypisane bez wiedzy o stanie pacjentów w odniesieniu do przeżycia długoterminowego lub przeszczepu serca. Do celów analizy pacjenci zostali przypisani do jednej z następujących kategorii zgodnie z podstawową przyczyną kardiomiopatii: kardiomiopatii idiopatycznej; kardiomiopatia okołoporodowa; lub kardiomiopatię z powodu choroby niedokrwiennej serca, nefiltralnej choroby mięśnia sercowego (tj. amyloidozy, hemochromatozy lub sarkoidozy), zapalenia mięśnia sercowego, nadużywania substancji (tj. nadużywania kokainy lub alkoholu), choroby tkanki łącznej, zakażenia ludzkim wirusem niedoboru odporności (HIV), nadciśnienie tętnicze, leczenie doksorubicyną lub inne przyczyny.
Kontynuacja
Informacje na temat stanu życiowego pacjentów uzyskano z dokumentacji klinicznej i po przeszukaniu Narodowego Wskaźnika Śmierci.14 Status pacjentów w odniesieniu do przeszczepienia serca uzyskano z ich dokumentacji klinicznej.
Analiza statystyczna
Porównania między grupami przeprowadzono za pomocą testu t-Studenta dla zmiennych ciągłych i testu chi-kwadrat dla zmiennych kategorialnych
[patrz też: bostonka jak długo trwa, aorta zstępująca, nerw bloczkowy ]
[hasła pokrewne: atopowe zapalenie skóry leczenie, autoimmunologiczne zapalenie tarczycy, babka plesznik ]