Potężna mysz: budowanie lepszego modelu stwardnienia rozsianego

Te specyficzne dla MOG myszy z knock-inem łańcucha ciężkiego Ig na podłożu C57BL / 6 nazwano myszami IgHMOG. Druga linia, określana jako mysz TCRMOG, została wygenerowana przez ekspresję TCR, który rozpoznał immunodominującą determinantę MOG (5), i te myszy spontanicznie wykazywały zapalenie nerwu wzrokowego, typowy wczesny objaw SM. Rysunek 1A potężna mysz do badań MS. W tym wydaniu JCI 2 grupy badawcze opracowały myszy podwójnie transgeniczne (myszy TCRMOG × IgHMOG lub myszy OSE) wyrażające receptory komórek T i B, które rozpoznają to samo białko mielinowe, MOG (2, 3). Ponad 50% z tych myszy rozwinęło zapalne zmiany demielinizacyjne w rdzeniu kręgowym i nerwach wzrokowych, przypominając ludzkie stwardnienie rozsiane. Badania sugerują, że limfocyty B odgrywają kluczową rolę jako APC u myszy z OSE. Komórki B są zdolne do skutecznego prezentowania antygenu, ponieważ (a) receptor antygenu koncentruje antygen z bardzo niskich poziomów; (b) sprzężenie receptora antygenu generuje sygnały, które zwiększają regulację cząsteczek kostymulujących, takich jak CD86; i (c) antygen przenosi się do przedziału, w którym współzawodniczy on dobrze o wiązanie z MHC klasy II w celu prezentacji komórkom T. Aktywowane komórki T ekspresjonują następnie prozapalne cytokiny IFN-y i IL-17. Wykazano również, że komórki B specyficzne dla MOG przechodzą zmiany klasy na IgG1 w obecności transgenicznych komórek T; jednak wystąpiło to u wszystkich myszy z podwójną transgenicznością, niezależnie od tego, czy były bezobjawowe, czy z klinicznym EAE, co sugeruje, że przeciwciała anty-MOG IgG1 nie są wymagane do wywołania choroby. MOG jest stechiometrycznie mniejszym białkiem mielinowym, ale ma duże znaczenie w badaniach stwardnienia rozsianego: immunizacja MOG wywołuje autoimmunologiczną demielinizację różnych typów u gryzoni i naczelnych innych niż człowiek, z objawami histologicznymi, które podsumowują gamę patologii SM (6). MOG ulega ekspresji praktycznie wyłącznie w OUN (ale nie w grasicy), a limfocyty reaktywne względem MOG unikają centralnej tolerancji grasicy (7, 8). MOG jest wprowadzany do zewnętrznej ulotki błony mielinowej, dzięki czemu jest dostępny dla przeciwciał demielinizacyjnych, w przeciwieństwie do innych składników mieliny, które są głęboko zakopane w mielinie zwartej (9, 10). Dwie grupy badawcze zgłosiły ekscytujące i zgodne dane (2, 3). Po pierwsze, około 50% podwójnie transgenicznego potomstwa TCRMOG x IgHMOG spontanicznie rozwinęło ciężką postać EAE w wieku 8 tygodni i wykazało selektywną dystrybucję zmian zapalnych głównie w ich nerwach wzrokowych i rdzeniach kręgowych, z komórkami zarówno w oponach mózgowych, jak i miąższu. . Model myszy opisywano deskrypcyjnie jako OSE przez Krishnamoorthy et al. (2). W rdzeniu kręgowym zmiany były głównie subpowe, co widać w aktywowanym EAE indukowanym przez immunizację. Natomiast spontaniczne EAE wystąpiło w większości wcześniej zgłoszonych modeli tylko przy niskiej częstości występowania lub po ekspozycji na drobnoustroje lub poprzez eliminację komórek regulatorowych (11. 14)
[przypisy: badanie mykologiczne, olx mosina, angiografia fluoresceinowa ]

Potężna mysz: budowanie lepszego modelu stwardnienia rozsianego

Dwie główne populacje komórek pośredniczące w odporności adaptacyjnej to limfocyty T i B. Komórki te odgrywają ważną, ale słabo poznaną rolę w immunopatologicznym demielinizacyjnym stwardnieniu rozsianym (MS) oraz w szeroko stosowanym zwierzęcym modelu ludzkiego MS znanego jako EAE. W bieżącym wydaniu JCI 2 zespoły badawcze zgłaszają swoje równoległe badania na myszach podwójnie transgenicznych, które eksprymują receptory komórek T i B, które rozpoznają to samo białko mieliny (patrz powiązane artykuły zaczynające się na stronach 2385 i 2393). Ponad połowa podwójnie transgenicznych myszy spontanicznie rozwinęła autoimmunologiczną demielinizację w rdzeniach kręgowych i nerwach wzrokowych, wykazując patologie przypominające ludzkie stwardnienie rozsiane. W badaniach opisano ważny nowy model do badań MS. (więcej…)